Op 8 oktober 2010 waren meer dan 100 mensen getuige van de geboorte van mijn boek Het Parijs van Isis aan de Universiteit van Tilburg. De aanleiding van het boek was de reis die ik gevraagd was te organiseren naar een Europese hoofdstad die een verbinding heeft met het vrouwelijk goddelijke. Voor mij was de keuze snel gemaakt: Parijs. Ergens had ik een keer gelezen dat deze naam afkomstig is van Par Isis (nabij Isis) en dit gegeven wilde ik dolgraag verder uitpluizen.

De geplande hand-out voor de reizigers werd mijn eerste boek! Vol trots kan ik vertellen dat het boek heel goed is ontvangen (zie recensies) en dat Biblion o.a. vermeldt dat het boek uiterst leerzaam en informatief is.

Het Parijs van Isis, mijn onderzoek naar een verborgen geschiedenis

In 2004 las ik, en velen met mij, de ‘Da Vinci Code’ van Dan Brown. Het boek zorgde voor veel hilariteit en kende voor- en tegenstanders. Wat mij fascineerde, was de aanwezigheid van het vrouwelijk goddelijke in dit boek. Op een toegankelijke manier wist Brown de focus te leggen op godinnen en moederlandse aspecten. Hij bracht als het ware bepaalde kennis die in ons (collectieve) onbewuste was beland weer naar de oppervlakte. Wat mij het meest intrigeerde waren de uitspraken over Parijs: de stad zou haar naam te danken hebben aan Isis.

Par-Isis (nabij Isis) zou in de loop der tijden verbasterd zijn tot Paris. Brown vermeldt zelfs dat de Saint Sulpice niets minder is dan ‘De kerk, die op de ruïne van een oude tempel voor de Egyptische godin Isis is gebouwd…’  Maar wat doet Isis in Parijs en waarom weten wij niet meer dat de stad naar haar vernoemd is?

Hoe meer ik mij de afgelopen jaren verdiepte in de moederlandse geschiedenis, de Jungiaanse psychologie en de gnostiek, hoe meer dit gegeven van Par-Isis mij bleef achtervolgen. Overduidelijk was het voor mij inmiddels geworden dat Isis – op het moment dat het christendom een staatsgodsdienst werd – overging in Maria! De Isis cultus was ten tijde van het Romeinse Rijk de meest populaire religie. Om het christendom overal voet aan de grond te laten krijgen, werden er (blijvend) aspecten van andere, populaire religies – met name de Isisreligie – geleend.

Toen ik in het najaar van 2009 gevraagd werd om een stadsreis te organiseren naar Parijs was er geen twijfel mogelijk. Dit was de kans om eindelijk het mysterie van Par-Isis te onderzoeken! Inmiddels had uitgeverij A3 boeken aangegeven bijzonder geïnteresseerd te zijn in deze verborgen geschiedenis. Samen met mijn broer, fotograaf Bernd Haanappel, ging ik naar Parijs. Het was een fantastische week vol ontdekkingen en openbaringen. Met vele foto’s en literatuur keerden we huiswaarts. Toen begon mijn tijd als ‘kluizenares’, want schrijven doe je immers alleen. Met de blik gericht op het onderzoek, de reflectie en het schrijfproces. Niet makkelijk als je ook nog moeder bent van 3 jonge kinderen (3, 6, 9 jaar). Maar het is gelukt en ik ben bijzonder trots op het resultaat: een prachtig vormgegeven boek met schitterende foto’s en het ware verhaal van Par-Isis…….

© zomer 2010, Karin Haanappel

Parijs zou haar naam te danken hebben aan de Egyptische godin Isis. Maar wat doet Isis in Frankrijk en waarom weten wij niet meer dat Isis zo belangrijk was, dat zelfs Parijs naar haar is vernoemd? 

Met een 18e eeuwse kaart als uitgangspunt gingen kunsthistorica Karin Haanappel en fotograaf Bernd Haanappel op zoek naar de sporen van Isis in Parijs. Op de kaart staat heel duidelijk de tempel van Isis aangegeven en dat blijkt exact de plek van de kerk Saint Sulpice te zijn, precies op de oude nulmeridiaan. Zou de huidige Saint Sulpice de Saint-sur-Isis zijn? De kerk zelf wil er in ieder geval na Dan Brown’s ‘Da Vinci Code’ niets meer van weten. De stad Parijs zwijgt ook als het graf. Maar Napoleon wist beter. Isis, de grote moedergodin uit Egypte, zou op haar boot de ‘Sterre van de Zee’ (Sirius – ster van Isis) hebben gevolgd naar een eiland met de vorm van een boot, middenin de Seine. Op dit eiland werd een tempel gebouwd op de plek waar op een schip gewoonlijk het boegbeeld staat. Het île de la cité staat symbool voor de boot van Isis en de Notre Dame voor het boegbeeld. Napoleon adoreerde deze visie, maar wilde meer. Hij liet het stadswapen van Parijs aanpassen en ontwierp een historische as die het Egypte langs de Seine moest verbeelden: van de Arc de Triomph via de Obelisk en het Louvre naar de Fontaine du Palmier. Ook kwam hij erachter dat pas in de 16e eeuw het beeld van Isis, dat heel lang gediend had als beeltenis van Maria in de kerk van Saint Germain des Prés, was verwoest. Immers, toen de Romeinen in de 4e eeuw het christendom als staatsgodsdienst instelden, was de Isis cultus in het gehele Romeinse Rijk immens populair. De Isis cultus ging over in het christendom en Maria werd symbolisch de nieuwe Isis. Maar Isis was een zwarte godin. Toen het Isis/Mariabeeld werd verwoest, ontstond er een grote verering voor La Vierge Noir de Paris en daarmee was Isis overgegaan in de Zwarte Madonna.

Karin Haanappel laat met astronomische gegevens, haar historische kennis van oude Moederculturen en veel bronnenonderzoek de sluiers over Isis verdwijnen. In dit boek neemt zij u mee op ontdekkingstocht en onthult zij de sporen van Isis in Parijs.

De eerste druk uit 2010 is al enkele jaren uitverkocht, maar een tweede herziene druk is in voorbereiding. Wil je op de hoogte gebracht worden zodra de nieuwe uitgave van Het Parijs van Isis leverbaar is? Meld je dan aan via onderstaand formulier.

Stuur mij bericht wanneer het boek leverbaar is
dit veld niet invullen s.v.p.